INSTRUKCJA

do ćwiczeń rozwijających pamięć i umiejętności słownikowe dla uczniów SP

 

Celem zajęć jest: rozwijanie funkcji manualnych, kategoryzowanie elementów i ich klasyfikowanie wg podanego kryterium, rozwijanie pamięci wzrokowej, rozwijanie umiejętności słownikowych

Drodzy uczniowie!

Mam dziś dla Was propozycję kilku ćwiczeń rozwijających pamięć i umiejętności słownikowe. Do ich realizacji niezbędne będzie:

- wydrukowanie przygotowanych kart pracy,

- przygotowanie nożyczek i materiałów do pisania.

Zalecenia indywidualne dla ucznia:

  1. Uczeń czyta polecenia samodzielnie, następnie powtarza zapamiętane treści ustnie  i wykonuje zadania.
  2. W następnej kolejności wycina elementy układanki.
  3. Wykonujemy zadania w kolejności przygotowanych kart pracy. Elementy z 2 pierwszych kart pracy („do gry w memory”), można zalaminować, po to, żeby nie uległy zniszczeniu i mogły być wykorzystane w przyszłości.

Opracowała: Agnieszka Sieradzka

Moja kolejna propozycja, tym razem dla uczniów klas starszych VII i VIII, będzie dotyczyć zapoznania się i przećwiczenia pewnych technik i zachowań związanych popularnym we współczesnym świecie terminem - będziemy mówić o asertywności.

Mam dla Was 2 propozycje:

W pierwszej kolejności proszę o obejrzenie krótkiego filmu dotyczącego zasad odmawiania.

https://www.youtube.com/watch?v=0eoD4S1jZpg

Ponieważ istotą asertywnego zachowania jest, nie tylko, opanowanie sztuki odmawiania obejrzyjcie proszę poniższą prezentację, która w sposób obrazowy (poparty konkretnymi przykładami), pokaże wam cechy wypowiedzi asertywnych, uległych i agresywnych, a także techniki zachowań asertywnych, które możemy zastosować po to, żeby nie zostać zmanipulowanymi przez rozmówcę.

https://www.youtube.com/watch?v=OvJeRQ2a4QY

Waszym zadaniem do zajęć będzie:

  1. Zastanowienie się jakie są cechy zachowań: agresywnych , uległych i asertywnych, uwzględnij skutki (jakie wywołuje u nas) dane zachowanie.
  2. Przeanalizuj poznane w prezentowanym materiale techniki zachowań asertywnych i określ, która z poznanych technik wydaje Ci się najbardziej skuteczna.

Jeśli macie ochotę podzielić się ze mną swoimi przemyśleniami proszę piszcie przez aplikację MS Teams. Życzę miłej zabawy.

Opracowała, z wykorzystaniem zasobów internetowych: Agnieszka Sieradzka

INFORMATOR   DLA   RODZICÓW

Część II

„Jak zorganizować sobie pracę zdalną z małym dzieckiem w domu?”

Wielu rodziców stanęło przed koniecznością pracy zdalnej i wielu zwyczajnie boi się, że „przy dzieciach to niemożliwe”. Czy naprawdę dzieci nie zrozumieją tej wyjątkowej sytuacji?


Już samo założenie, że nie da się pracować będąc w domu z dziećmi nastawia negatywnie. Zamiast wyobrażać sobie najgorszy scenariusz, warto przejąć inicjatywę i kreatywnie podejść do nowej sytuacji. Zacząć trzeba od dokładnego przygotowania się do tego - rzeczywiście nie łatwego zadania. Jest to trudne, ale możliwe.

Pierwszy krok w tym przygotowaniu to spotkanie z samym sobą i refleksja nad tym, jak ja wyobrażam sobie mój komfort pracy w domu, czyli jakie warunki pracy są dla mnie niezbędne, aby pogodzić obecność dziecka z zadaniami zawodowymi.

Drugą osobą poza sobą może być współmałżonek. Znacznie ułatwi przygotowania do pracy zdalnej omówienie i uzgodnienie przez oboje rodziców zasad i warunków pracy w domu, czyli jak praktycznie zorganizować dzień, aby i dziecko i rodzice mogli być zadowoleni w miarę możliwości. Kiedy dorośli będą mieli sprecyzowane swoje oczekiwania, wówczas pozostaje spotkanie najważniejsze: spotkanie z dzieckiem lub dziećmi, aby opowiedzieć im szczegółowo, co jest dla rodziców ważne i koniecznie wysłuchać, jakie są oczekiwania i wyobrażenia każdego dziecka na temat całkiem nowego, innego niż zwykle sposobu zagospodarowania jego czasu dnia. Trzeba zapytać dziecko i dać mu czas na odpowiedź. Jeśli podejdziemy do dziecka stereotypowo, uważając, że ono chce się „tylko” bawić i jego zdanie się nie liczy, nie jest ważne, to będzie trudno, czekają nas konflikty, walka, krzyk „nerwówka i szamotanie”. Warto pamiętać, że z perspektywy dziecka, każda zabawa jest pracą, realizowaniem ważnych dla niego zadań, a poza tym stały rytm dnia, do którego dzieci są przyzwyczajone oraz przewidywalność zdarzeń daje im poczucie bezpieczeństwa, a to sprawia, że są spokojniejsze i łatwiej podejmują współpracę z rodzicami.

Może warto zawrzeć jakąś umowę?



Fundamentem każdej relacji jest słuchanie. Czas, który każdego poranka przeznaczaliśmy na dojazd do pracy, przeznaczmy na słuchanie kolejno każdego z naszych dzieci. Zapytajmy je, jak chciałyby spędzić dzień. Na pewno odpowiedzą, że z nami, na zabawach, grach czy spacerach. Pozwólmy im na wyrażenie emocji i zapiszmy ich pomysły i prośby. Możemy je następnie głośno przeczytać i wspólnie zaznaczyć, te najważniejsze i te mniej ważne.

W drugim kroku warto opowiedzieć, jakie ważne zadania – praca przy komputerze, rozmowa przez telefon czy przez kamerę – nie pozwolą nam tych próśb zrealizować w pełni. Im bardziej szczegółowo opowiemy dzieciom o naszych zadaniach, im lepiej wyjaśnimy co i dlaczego chcemy robić, a może nawet pokażemy i pozwolimy dzieciom spróbować zrobić to, co jest możliwe, tym łatwiej będzie  dzieciom zrozumieć, na czym polega nasza praca i waga naszych zadań zawodowych. Tłumaczmy im też koniecznie jak i dlaczego to, co robimy jest ważne dla nas osobiście i naszej rodziny.

Na tym nie koniec. Najważniejszy jest trzeci krok - poszukiwanie rozwiązania. W tym kroku uczestnictwo i inicjatywa dziecka jest kluczowa dla sukcesu. Posłuchajmy, dajmy pierwszeństwo i czas dzieciom na kreatywność, zapisujmy ich pomysły. Potem zaproponujmy swoje: rodzice mogą zaproponować na przykład, że po każdej godzinie pracy (czy innym, możliwym do przyjęcia przez dziecko odcinku czasu) przez 10-15 minut pobawią się z dzieckiem w to, co uzgodnimy wspólnie. Godziny pracy można zamienić w osiem kolorowych kulek z papieru i wrzucić do szklanego półmiska. Po ustalonym czasie dziecko będzie wyjmowało z półmiska jedną kulkę mając czas „pod kontrolą”.

Niezmiernie ważne, aby mieć przygotowany cały wachlarz zajęć. Rodzice przecież wiedzą, czym interesuje się ich dziecko, a jeśli nie, mogą je o to spytać. Czasem wystarczy kilka koców, poduszek i dzieci zaczynają budować swoje bazy, szałasy czy kryjówki. Takie budowanie jest często na tyle zajmujące, że może zająć nawet więcej niż godzinę. Wciągające są zabawy pudełkami, z których można zbudować coś z niczego. Jeśli dziecko ma spokojniejszy temperament to zaangażuje się w układanie puzzli czy budowanie, konstruowanie z klocków. Ważne jest, aby zabawy wybierało dziecko. Rodzice mogą coś podpowiedzieć, zaproponować, zmodyfikować, ale ostateczna decyzja należeć ma do dzieci jeśli zależy nam na dobrej współpracy. Dziecko nie lubi bawić się tym, z czym ma kłopoty, nie wymagajmy więc od niego czegoś, czego nie zna, nie umie chyba, że mamy czas pomóc mu w pokonywaniu trudności, byle nie wyręczać!.
Dodatkowo w umowie możemy uwzględnić, że mama lub tata potrzebują ciszy kiedy rozmawiają przez telefon. Dziecko może narysować znaki podobne do drogowych, które będą oznaczały różne potrzeby np. „chcę jeść”, „chcę do łazienki”, albo dla rodzica „lizak” do pokazania, że teraz trzeba zachować się wyjątkowo, tak jak na znaku. Dziecko, które zaangażuje się w tworzenie regulaminu, będzie bardziej chętne do jego  przestrzegania.

Warto wprowadzić dziecko w rolę małego „pomocnika mamy”, „pomocnika taty”, który odgrywa najważniejszą rolę w powodzeniu wspólnej misji, jaką jest praca z domu.


Wszystkie dzieci chcą być traktowane poważnie. Można je włączyć do naszej pracy i np. zrobić tekturowy komputer z pudełka, a z różnych pudełek czy rolkach po papierze toaletowym oklejonych kolorowym czy gazetowym papierem mogą powstać miasta, place zabaw, mebelki dla ludzików, figurek czy lalek. Możemy dziecku pożyczać nasze biurowe narzędzia dziurkacze, zszywacze, spinacze. Dzieci są kreatywne. Nim się spostrzeżemy stworzą swoje własne biuro. Najważniejsze żeby rodzice stworzyli dzieciom przestrzeń do zagospodarowania według ich własnego dziecięcego pomysłu, ale także – co bardzo ważne -  uznali za „normalną” skłonność dziecka do łamania norm, wykraczania poza granice umów – jest to naturalny proces wspierający rozwój człowieka. Ciekawość, eksperymentowanie, sprawdzanie konsekwencji swoich działań jest uczeniem się kreatywności. Jeśli więc dziecko odezwie się „poza regulaminem”,  odpowiedzmy mu zamiast podnosić głos, oskarżać, grozić przypomnijmy umowę, przytulmy dziecko przez dłuższą chwilę, a jeśli trzeba, zmodyfikujmy ustalone reguły dostosowując granice, modyfikując nasze wyobrażenia na temat możliwości  naszego dziecka. Jeśli rodzic pomyśli, że dziecko mu przeszkadza, tak będzie. Jeśli spokojnie odpowie na pytanie, to dziecko poczuje się współpracownikiem, a może nawet wspólnikiem. Czasem można poprosić, aby dziecko przyniosło nam coś do picia albo przygotowało jakąś przekąskę. Angażujmy dziecko i sprawmy, aby czuło się potrzebne.

Rodzice obawiają się prowadzenia rozmów telefonicznych podczas pracy zdalnej. Te obawy są uzasadnione, bo dzieci często zwracają na siebie uwagę, kiedy rodzic bierze telefon do ręki. Jak można z tym sobie radzić?


Warto uprzedzić rozmówcę, że pracujemy w domu z dzieckiem, że może zdarzyć się sytuacja, w której przerwiemy na chwilę rozmowę, aby zamienić kilka słów z dzieckiem. W kryzysowej sytuacji można poprosić o rozmowę w czasie, kiedy dziecko będzie zajęte swoją aktywnością. Przed rozmową telefoniczną, warto uprzedzić także dziecko, pokazując wcześniej przygotowany znak przedstawiający  np.: palec położony na ustach.

Źródło: https://www.gov.pl/web/rodzina/do-pracy-zdalnej-trzeba-przygotowac-i-siebie-i-dziecko

Opracowała: Agnieszka Sieradzka – pedagog szkolna


INFORMATOR   DLA   RODZICÓW

Część I

„Praca zdalna Twojego dziecka”

Jak zorganizować dzieciom warunki do nauki/pracy zdalnej w domu?


Dziecko powinno mieć zapewniony skromny, ale stały kącik do swojej pracy (najlepiej z biurkiem i wygodnym/ergonomicznym krzesłem, gdzie bez problemu będzie mogło zainstalować komputer, rozłożyć przybory do nauki, książki i zeszyty. Podstawą takiej edukacji jest należyte wyposażenie stanowiska do pracy dziecka (korzystanie z smartfona i tabletu, na dłuższą metę, będzie trudne. Warto zadbać o dostęp do komputera, z kamerką i mikrofonem, a także bezpieczne i stałe łącze z Internetem – to niezbędne minimum). Należy od początku przyzwyczajać dziecko do uczenia się w pewnych, stałych godzinach (może nawet wg planu), np. w czasie gdy w mieszkaniu panuje spokój i cisza.
Dzieci często korzystają z pomocy komputera. Komputer jest bardzo przydatną do nauki zdobyczą techniki. Jednak niekontrolowana nauka przeradza się w zabawę dzieci z komputerem i może mieć wręcz przeciwny skutek. Uniemożliwia to dzieciom myślenie na poziomie abstrakcyjnym, może być „złodziejem czasu”, gdyż dziecko, zajęte ciekawą grą, nie zdąży odrobić zadania domowego czy przeczytać lektury.

Jak motywować i wspierać dziecko do systematycznego uczenia się poza szkołą?


Bez pomocy rodziców we właściwym zaplanowaniu i zorganizowaniu dnia nauki zdalnej, dziecko szybko się zniechęci, gdyż nie poradzi sobie z organizacją czasu. Rodzice powinni zwrócić uwagę na racjonalny podział czasu, którego część należy przeznaczyć na naukę, pracę zdalną i odrabianie lekcji, następną na zajęcia gospodarcze i wreszcie na inne zajęcia dowolne, związane z zainteresowaniami dziecka. Oczywiście bardzo ważny jest czas, który uczeń powinien poświęcić wypoczynkowi po pracy zdalnej w domu.
Pomoc ze strony rodziców musi być właściwa i przemyślana, nie może to być wyręczanie dzieci z ich obowiązków. Chcąc pomóc dziecku, rodzice powinni zwrócić jego uwagę na rzeczy, których ono nie zauważyło, pomóc w rozwikłaniu problemu, naprowadzić, ale rodzice nie powinni wykonywać za dziecko zadań czy ćwiczeń. Pomagając dziecku w nauce, rodzice będą zorientowani w ich uzdolnieniach i brakach, w porę zauważą zaległości w nauce.

Podsumowując, aby pomóc dziecku w nauce, należy przestrzegać następujących zasad:


1/ Dziecko powinno wykonywać zadania domowe codziennie w tym samym czasie.
2/ Wykonywanie zadań domowych powinno odbywać się stale w tym samym miejscu, w ciszy i spokoju.
3/ Przed przystąpieniem do wykonywania zadania dziecko powinno uporządkować swoje miejsce pracy i przygotować potrzebne pomoce i przybory.
4/ Dziecko powinno najpierw wykonywać zadania trudniejsze a potem pozostałe.
5/ Podczas wykonywanej pracy zdalnej nie należy odrywać dziecka od niej, rozmawiać z nim na inne tematy, wydawać poleceń.
6/ Dziecko powinno po każdych 45 minutach pracy robić 5-10 – minutowe przerwy.
7/ Nie należy robić zadania za dziecko, tylko z dzieckiem,
8/ Po wykonaniu każdego zadania, wymagającego od dziecka wysiłku, należy je pochwalić, należy wytworzyć w domu odpowiednią atmosferę poszanowania nauki.

Rola rodziców jest ogromna!!!!

Bez Państwa aktywności edukacja zdalna dziecka nie będzie udana. Rodzice nie muszą na nowo uczyć się tego, co dziecko. Rodzice mają dziecko wspierać w tej nowej sytuacji, jaką jest nauka/praca zdalna. Ważne byłoby to, aby dziecko samo odkryło swoje błędy i samo je poprawiło.
Należy dziecko przyzwyczajać do podejmowania wysiłku, do pokonywania trudności, wtedy uwierzy we własne możliwości, a także nauczy się rozwijać swoje uzdolnienia, a przede wszystkim nauczy się odpowiedzialności za swoje postępowanie.
Drogi Rodzicu, mądrze motywuj. W procesie zdalnego uczenia się Twoja motywacja odgrywa duża rolę. Jest siłą pobudzająca do nauki, zdobywania wiedzy, rozszerzania zainteresowań. Od kar lepsze są nagrody, ale stosowanie ich musi być ostrożne. Złotym środkiem jest drobna nagroda, np. w postaci uznania rodziców, pochwały.
Drogi Rodzicu, buduj w dziecku poczucie własnej wartości. Dziecko będzie pozytywnie myślało o sobie, gdy będzie miało poczucie własnej wartości. Zadaniem rodziców jest pomóc znaleźć swoje silne strony i nauczyć dzieci wykorzystywać je do zdobycia stałej satysfakcji. Wiele dzieci ma trudności z motywacją do nauki, bo zamiast pracować online, wolałyby robić coś zupełnie innego. Rodzice powinni dostarczać motywacji i stwarzać odpowiednie warunki do nauki.
Drodzy Rodzice, należy zacząć od uświadomienia dzieciom, że zdaniem rodziców, szkoła i postępy w nauce są czymś bardzo ważnym.
Rodzicu, powinieneś pamiętać, że nauczyciel jest Twoim sprzymierzeńcem w wychowaniu.
Dlatego też rodzice winni utrzymywać stały kontakt ze szkołą, współpracować z nauczycielami i wychowawcą.

Źródło:https://www.gov.pl/web/rodzina/do-pracy-zdalnej-trzeba-przygotowac-i-siebie-i-dziecko

   Opracowała: Agnieszka Sieradzka – pedagog szkolna


Plan pracy pedagoga szkolnego w Zespole Szkolno-Przedszkolnym

w Żelisławicach 2020/2021

.:zobacz więcej:.



Godziny pracy pedagoga szkolnego Zespół Szkolno-Przedszkolny

w Żelisławicach 

Rok szkolny 2020/2021

 

Poniedziałek 7.30 – 9.20,

                   10.20 – 11.10,

                   11.55 – 13.15

Wtorek 7.30 – 9.30,

Środa 7.30 – 10.20,

         11.55 – 12.10,

Czwartek 7.30 – 8.35,

              12.55 – 14.00,

Piątek 7.30 – 10.15,  

          11.15 – 13.15.


Gdzie uzyskać specjalistyczną pomoc w trudnej sytuacji izolacji społecznej ?

Lista psychoterapeutów

Polskiego Towarzystwa Psychoterapii Psychoanalitycznej

gotowych udzielić bezpłatnego telefonicznego wsparcia psychologicznego w czasie kryzysu epidemiologicznego

Pomoc dostępna jest dla wszystkich osób. Aby skorzystać z bezpłatnych konsultacji prosimy:

  • Wybrać terapeutę
  • Sprawdzić dzień i godzinę kiedy jest on do dyspozycji
  • Wysłać sms z prośbą o umówienie się
  • Uzyskać potwierdzenie

Lista-psychoterapeutów-PTPP.pdf

W razie potrzeby polecam skorzystać z bezpłatnego wsparcia.

Materiał pochodzi z http://ptpp.pl/terapeuci-oferujacy-wsparcie/?fbclid=IwAR1fl1O897kpywau9JWk6Ozf8bEhLNvCHdkrvUCtDpkFfi7vPmT0IX22dm4

800 080 222

Całodobowa, bezpłatna infolinia dla dzieci i młodzieży, rodziców oraz nauczycieli

  • czujesz się przygnębiony?
  • masz problemy w szkole lub w domu?
  • jesteś ofiarą przemocy?

SKONTAKTUJ SIĘ Z NAMI POD CAŁODOBOWYM, BEZPŁATNYM NUMEREM INFOLINII

Jesteś dzieckiem lub nastolatkiem:

masz problemy w szkole lub w domu?
potrzebujesz z kimś porozmawiać?
czujesz się przygnębiony?
jesteś ofiarą przemocy?
myślisz, że „jest z Tobą coś nie tak”?

Jesteś rodzicem lub opiekunem:

masz problem z dzieckiem, dorastającym
nastolatkiem i nie wiesz jak mu pomóc?

Zadzwoń na całodobową, bezpłatną infolinię dla dzieci i młodzieży, rodziców
oraz nauczycieli i 
skorzystaj z pomocy!

http://www.liniadzieciom.pl/?fbclid=IwAR15Ezr7hYjGcXJcrSyjMyCeGtGRnzMxDDvyxgrlsE_cGxrobE_95VQL5zo

                                                                                        Agnieszka Sieradzka – pedagog szkolna


 

recekolor

50 zabaw rozwijających zmysły

Przygotowała, w oparciu o materiały dostępne w Internecie, Agnieszka Sieradzka – pedagog szkolna


 


Trudności szkolne dzieci

Czytaj więcej: pedagog15-04